ديگر پيامبران الهى لازم نكرده و فقط ايمان به كلّيت رسالت و رسولان را واجب دانسته‌اند ، ولى در مورد ائمّهء اطهار ، ايمان به يكايك آنان را ، با شناخت اسم و تمام خصوصيّات ، بر هر فرد مسلمان لازم ساخته‌اند ؛ چه آنكه درك زمان حضورشان را كرده باشد يا نكرده باشد . كسى كه در زمان حضرت رسول به سر مىبرد و تمام احتياجات خود را از آن حضرت بر طرف مىسازد ، چه نيازى مثلا به حضرت رضا و يا حضرت امام حسن عسكرى و يا حضرت بقيّة اللّه دارد ؟ ! در عين حال مىبينيم كه رسول خدا شناخت آنان را موجب تكميل دين و اعتقاد چهره‌هاى نام‌آورى همچون حمزه سيّد الشهداء عموى بزرگوار خود مىداند . در شب جنگ احد كه فرداى آن روز حمزه شهيد مىشد ، رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به او فرمود : اى حمزه ، چنين به نظر مىرسد كه فردا تو كشته خواهى شد و به ديدار پروردگار خواهى شتافت . به هنگام ملاقات با پروردگارت ، اگر از تو دربارهء معالم دينت و معتقداتت سؤال كرد ، چه پاسخى خواهى داد ؟ حمزه با كمال ادب و متانت پاسخ داد : اى رسول خدا ، شما مرا ارشاد فرماييد ! حضرت فرمود : « به هنگام سؤال از معتقداتت به وحدانيّت خدا و رسالت من شهادت بده ؛ و به معاد اقرار كن ؛ و به امامت على و حسن و حسين و فرزندان او گواهى ده . و اعتراف نما به آشكار و پنهانشان مؤمن ، و دوستدار دوستان آنان ، و دشمن دشمنانشان مىباشى . » گفت : آرى ، به اينها همه ايمان آورده و به آن راضى هستم . « 8 » خلاصه آنكه : هر چه شناخت انسان مؤمن نسبت به خدا و پيامبر و ائمّهء معصومين بيشتر باشد ، درجات ايمان و كمالات معنوى او بيشتر و به همان درجه ارزش كيفى اعمالش بيشتر خواهد بود ؛ هر چند رسول خدا و يازده امام رحلت كرده و امام عصر از ديدگان غايب و فعلا دسترسى به آن حضرت ندارد . تلاش دانشمندان اسلامى ، محدّثان بزرگ و فقيهان بزرگوار ، در اين راستا بوده ، برخى در تصحيح اعمال و معرّفى دستورات الهى و تبيين

--> ( 8 ) نباطى البياضى : الصراط المستقيم الى مستحقى التقديم 2 / 89 .